مهدی اخوان ثالث شاعری عالی مرتبه و خوش ذوق و نویسنده ای حساس به اوضاع و احوال زمان بود و در زمینه های مختلفی علی الخصوص ادبیات ، تحقیقات وسیعی داشت . اخوان ثالث در سال 1307 هجری شمسی دو در شهر مشهد پای به عرصه ی وجود گذارد . او در سشهر خود تحصیلات اولیه و ابتدایی را به پایان رساند و عاقبت از هنرستان صنعتی فارغ التحصیل شد . بعد از گذشت مدتی به موسیقی روی آورد و از آلات موسیقی به تار علاقه مند شده و به نواختن آن همت گمارد ، اما پدرش مخالفت کرد و به همین دلیل نیز از زدن تار دست کشید .

اخوان ثالث از سال 1323 هجری شمسی به تهران آمد و در آنجا به کار آموزگاری اشتغال ورزید و شروع به تعلیم و تربیت نسل آینده کرد . او که شاعری و شعر را از سال 1327 هجری شمسی آغاز کرده بود ، در سال های اخیر به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه های تهران ، تربیت معلم و شهید بهشتی تدریس می کرد .

اخوان ثالث در سرودن شعر به سبک قدیم و نو ، هر دو استاد بود و از جمله کسانی بود که با هر دو روش آشنایی و الفت بسیاری داشته و تعصب خاصی در مورد هیچکدام نداشت . ایشان در قصیده سرایی پیرو شیوه ی اساتید قدیم خراسان به ویژه منوچهری بوده و در سرودن غزل از مهارت و استادی بی نظری برخوردار و به همین دلیل نیز در ایران از جایگاه ویژه ای نزد ادب دوستان برخوردار بودند .

مهدی اخوان ثالث بعد از سال ها تدریس و خدمت به مردم کشورش عاقبت در سال 1369 هجری شمسی در تهران زندگی را وداع گفت و پیکرش در جوار مقبره ی فردوسی و در شهر مشهد به خاک سپرده شد .

از آثار مهدی اخوان ثالث می توان به : آخر شاهنامه ، شکار ، پاییز در زندان ، بهترین امید ، منظومه ی سواحلی ، تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم ، بدعتها و بدایع نیما ، ارغنون برگزیده هایی از شعرهای امید ، ادب الرفیع ، در حیاط کوچک ، دوزخ اما سرد ، زمستان و آثاری دیگر اشاره کرد .