شیخ الرئیس ، حجت الحق ، شرف الملک ، امام الحکما ، ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسین بن علی بن سینا ملقب به ابن سینا .

پدر او یکی از اهالی بلخ و مادرش ستاره از اهالی افشنه که محلی در نزدیکی بخارا می باشد ، بود .

این دانشمند ، طبیب و فیلسوف بزرگ تاریخ بشری به سال 370 هجری قمری در خرمثین یا افشنه پا به عرصه ی وجود نهاد و می توان گفت که او جزو یکی از نوابغ نادر دوران می باشد .

ابن سینا در ده سالگی قرآن را حفظ نمود و نزد ابو عبدالله ناتلی ، منطق ، هندسه و نجوم را فرا گرفت و پس از ان به دنبال علوم طبیعی و طب رفت و با همان کودکی از معلمین خویش پیشی گرفت و با سن اندک به بعضی معالجات دست زد و در این کار به قدری موفق شد که آوازه ی او در بسیاری از بلاد پیچید .

او تنوانست نوح بن منصور سامانی را معالجه نموده و از گنجینه کتابهای بسیار با ارزش او سود جوید . و به همین مناسبت بود که به دربار سامانیان راه یافت .

زمانی سلطان محمود غزنوی به دلیل شهرت فراوان ابن سینا از او دعوت کرد تا به غزنین برود ، ولی به دلیل خشونت و سابقه سلطان محمود در رابطه با تعصبات خشک ، این دعوت را نپذیرفت و از بیم جان مدتی در شهر های مختلف آواره بود و سرانجام سر از گرگان در آورد و آن جا مدتی به طبابت سرگرم شد . او بیماری لاعلاج مجدالدوله دیلمی را که بسیاری از حکیمان از شفایش عاجز شده بودند را درمان کرده ، سپس از آن جا راهی همدان شد و در همدان دوباره به مقام وزارت شمس الدوله رسید و سالهای پایانی عمر با برکت خود را در اصفهان در حمایت علاءالدوله کاکویه گذرانده و و در سفری که به همراه امیر مذبور به سوی همدان می رفت ، در راه به علت بیماری در سال 428 هجری قمری دار فانی را وداع گفت .

از ابن سینا آثار بسیار پرمحتوا و با ارزشی بر جای مانده است که از آن جمله می توان به : کتاب شفا ، قانون ، اشارات ، کتاب النجاه ، دانشنامه ی علایی که این آخری به فارسی می باشد را نام برد . ذکر است که تعداد تالیفات او به بیش از 100 جلد می رسد .

بسیاری از کتب ابن سینا قرن ها در دانشگاه های معتبر جهان تدریس شده است و مبنای بسیاری از علوم جدید می باشد .