اقبال آشتیانی در سال 1275 خورشیدی تولد یافت و محل تولد او در آشتیان بود . او در ابتدا و آغاز دوران جوانی شاگرد درودگر بود و بعد از ان شروع به آموختن کرد . و در مدرسه دارالفنون تحصیلات خود را ادامه داده و یک شغل در کتابخانه ی عمومی معارف پیدا کرد و در عین حال به آموزش نیز می پرداخت و در مدارس دارالفنون و نظام و دارالمعلمین به تدرسی ادبیات فارسی و جغرافیا مشغول بود .

او از سوی وزارت جنگ به همراه هیئت نظامی به کشور فرانسه رفته و موفق گردید از دانشگاه سوربن لیسانس ادبیات خود را اخذ نماید .

اقبال پس از بازگشت به ایران مشغول تدرسی در دانشگاه گردیده و عضو فرهنگستان نیز شد . او بعد از مدتی به سمت نماینده ی فرهنگی ایران در ایتالیا انتخاب گردیده و به شهر رو رفت . وی در سال 1324 هجری قمری اقدام به تاسیس مجله ای به نام « یادگار » کرد و از آثارش می توان به : وزراء سلاجقه ، تاریخ مغول ، خاندان نوبختی ، تصحیح عتبة الکتبه ، ترجمه ی سه سال در دربار ایران ، یادداشت های ژنرال تزه زل ، تاریخ اکتشافات جغرافیایی و تاریخ علم جغرافیا و بسیاری کارهای دیگر اشاره کرد . عباس اقبال آشتیانی روش بسیار موثری در انجام پژوهشهای تاریخی دارد .

اقبال آشتیانی عاقبت در سال 1334 هجری قمری در سن نزدیک به 60 سالگی و در زمانی که رایزن فرهنگی ایران در رم بود ، دار فانی را وداع گفت .